To zdaniem wielu najlepsze w Warszawie miejsce, by stawiać swoje pierwsze siatkarskie kroki. MOS Wola istnieje od 49 lat. Klub siatkarski liczy sobie już ponad 30. Kto wychował się w klubie przy ulicy Rogalińskiej? Wystarczy wymienić przykłady z ostatnich kilkunastu lat. Arek Gołaś, Zbyszek Bartman, Fabian Drzyzga, Grzesiu Łomacz, Damian Wojtaszek, Michał Żurek, który obecnie gra w reprezentacji Polski B - wylicza Krzysztof Felczak, były siatkarz a obecnie trener i wiceprezes MOS-u.
My jesteśmy takimi trenerskimi wampirami. Wysysamy z młodych energię na treningach i czerpiemy z tego radość życia. To dla nas źródło fajnych przeżyć i pogody ducha" - mówi mi, kiedy siedzimy w pokoju trenerskim. To pomieszczenie nie robi wrażenia, ale już sala na parterze z gigantyczną gablotą pełną pucharów przemawia do wyobraźni. Są też zdjęcia najwybitniejszych wychowanków i obraz tragicznie zmarłego 9 lat temu Arka Gołasia. Nic dziwnego, że MOS ciągle przyciąga młodych chłopaków i młode dziewczyny, które gdzieś po cichu marzą o siatkarskiej karierze. Choć oczywiście nie jest łatwo znaleźć talent. Szczególnie w Warszawie, która kusi - sportowo, artystycznie, kulturalnie. Ilość możliwości wydaje się nieograniczona. Młodzież ma ogromne możliwości, jednak jak zapewnia Felczak namówienie na siatkarskie treningi nie jest trudne, a teraz po mistrzostwie świata naszych chłopaków liczba chętnych z pewnością wzrośnie.
Ci, którym ta gra się spodoba i odnajdą w sobie trochę zdolności i pasji, zostają z nami. Bez względu na to, na jaki poziom dojdą. Staramy się proponować tą trudną technicznie dyscyplinę tym, co do których mamy przekonanie, że podołają wymaganiom. Muszą być uzdolnieni sportowo, pracowici i przy tym muszą mieć niezłe warunki fizyczne. Bez tego ciężko osiągnąć dobry poziom - przekonuje Felczak, ale od razu dodaje, że na treningi zaprasza się do MOS-u wszystkich chętnych. W klubie są bowiem dwie ścieżki rozwoju. Jedna bardziej profesjonalna, która potem może prowadzić do wielkiej sportowej kariery i druga przeznaczona dla tych, którzy chcą po prostu mieć kontakt ze sportem i postawili na siatkówkę.
Zdarzali się tacy zawodnicy, którzy - jak to mówimy - mimo nikczemnego wzrostu zostawali z nami aż do zakończenia szkolenia, czyli do matury - zapewnia trener.
Wychowankowie po zakończeniu szkolenia nie są pozostawiani sami sobie. Ci, którzy wchodzą do seniorskiej siatkówki, ale jeszcze nie mogą marzyć o grze w Plus Lidze trafiają do II-ligowej drużyny MOS-u i tam mogą na seniorskim poziomie dalej się rozwijać
Nie chodzi o zatrzymywanie wychowanków, tylko stworzenie im warunków do dalszej pracy. Chodzi o to, by podać rękę tym, którzy potrzebują jeszcze czasu by wejść na poziom Plus Ligi. W II lidze można się ograć, podnieść umiejętności. Tak było z Michałem Żurkiem. Jak w inkubatorze dojrzewał w tych II-ligowych warunkach i potem trafił do Trefla Gdańsk. Ostatnio Mateusz Kańczok po grze w MOS-ie wrócił do Jastrzębskiego Węgla - tłumaczy mi Felczak. Michał Żurek, o którym opowiadał trener, to obecnie jeden z najzdolniejszych polskich libero. Teraz gra już w Asseco Resovii i jest w kręgu zainteresowań Stephane'a Antigi.
Na szansę gry w najlepszych klubach a może i seniorskiej reprezentacji czekają kolejni. Mamy i u dziewcząt, i u chłopców kilkoro kandydatów na zawodników wysokiej klasy. Już teraz interesują się nimi trenerzy kadr młodzieżowych. To takie nasze perełki. Oni wiedzą, jaki mają talent, a my uświadamiamy ich i inspirujmy do pracy. Muszą dążyć do doskonałości jak ich poprzednicy - Arek, Zbyszek, Fabian. Talent bez pracy nic nie znaczy. Rozwój nie przychodzi we śnie, trzeba go wypracować - podkreśla Felczak.
A wypracować to można tylko pod okiem dobrego trenera. Felczak przyznaje, że także szkoleniowiec musi być zmotywowany i gotowy do poświęceń. Na tę stronę szkolenia też kładą w MOS-ie duży nacisk. Nagrodą są emocje, które potem można przeżywać.
Kiedy widzisz swojego zawodnika w ważnym meczu, w dobrym klubie, w reprezentacji, masz czuć dumę, zadowolenie z pracy, z godzin poświęconych na szukanie tego talentu. Taki jest nasz cel. Chcemy, by po maturze w wieku 19 lat nasi wychowankowie trafiali do jak najlepszych klubów - dodaje Felczak.
Felczak to były siatkarz, który przez lata pracował w seniorskiej siatkówce. Teraz, jak sam przyznaje, pracy z młodzieżą nie zamieniłby na nic innego. Siatkówka jest taka sama, ale w pracy z młodzieżą jest większy fun, więcej tej energii. Czasami i tych głupot młodzieżowych w grze i na treningach, ale to musi się zdarzać - mówi. I pewnie też z tych młodzieńczych głupot trenerzy "wampirzą" sobie tą życiową energię…
Kolejne siatkarskie diamenty czekają na odkrycie. Może uda się w Warszawie. Przez lata w MOS-ie udowodnili, że radzą sobie z tym naprawdę nieźle.