Jak czytamy na oficjalnym profilu jeziora, powstało ono w wyrobisku dawnej kopalni kredy (porwak lodowcowy), eksploatowanej przez pobliską fabrykę cementu portlandzkiego "Stern". 16 lipca 1925 roku kopalnia Katharinen Kreidegrube została zalana przez wodę wybijającą z południowej ściany wyrobiska. Wszyscy z ówcześnie pracujących robotników zdołali się uratować. Na dnie jeziora wciąż znajdują się pozostałości górniczych maszyn i urządzeń. Do 1945 roku Jezioro Szmaragdowe funkcjonowało pod nazwą Herta See lub Kreide See.
Ale jest też legenda o złośliwym skrzacie Skarbku, który pilnie strzegł swoich skarbów. Tak naprawdę nie ma jednoznacznego dokumentu mówiącego o tym, co się dokładnie wydarzyło - opowiada Karolina Ignaczak, dyrektor Centrum Edukacji Ekologicznej "Szmaragdowe-Zdroje".
Wyprawa nad słynące z niespotykanego koloru wody jezioro Szmaragdowe w Szczecinie to okazja by poszukać ciekawostek historycznych w okolicach tego zbiornika. Pochodzący stąd cement właściciele fabryki wykorzystali by uatrakcyjnić okolicę. Zbudowano z tego cementu grotę, ale są też ruiny pałacu - dodaje Karolina Ignaczak. W puszczy porastającej okolice jeziora można odnaleźć tez pozostałości wieży Baresela. Z liczącej niegdyś ponad 30 metrów ceglanej wieży widokowej zostały niestety tylko schody i posadzka.
Są też pozostałości z czasów wojny. Udostępniony do zwiedzania jest pochodzący z 1943 roku schron. Korytarze liczą 300 m, tworzą swoisty labirynt, w którym można się pogubić. Ze względu na mieszkające tam nietoperze, nie zwiedzimy schronu w okresie jesienno-zimowym - mówi Andrzej Kraśnicki ze stowarzyszenia Podziemny Szczecin.
Co ciekawe - w schronie organizowane są też wieczory wyciszenia. W ciemności, bez zasięgu sieci komórkowej można pod ziemią się zrelaksować na leżaku.