Wynik nie jest adekwatny do mojej pracy. Gdyby mi ktoś przed startem powiedział, że wypadnę tak słabo, to bym go wyśmiała. Taki rezultat osiągałam, gdy byłam w ciężkim treningu, bardzo, bardzo zmęczona - stwierdziła Jędrzejczak bezpośrednio po starcie. Polska zawodniczka popłynęła o prawie cztery sekundy gorzej niż w porannych eliminacjach i o ponad siedem wolniej od najlepszej w półfinałach Amerykanki Kathleen Hersey.
Sporo osób pewnie mi zarzuci, że pojechałam do Londynu na wycieczkę, a mógł wystartować ktoś młodszy. Ja tej osobie mam tylko jedno do powiedzenia - niech mi pokaże tę młodszą zawodniczkę, która pływa na moim poziomie. Zasłużyłam by tu być, ale co dalej, nie wiem. Muszę się nawet zastanowić, czy wezmę udział w jutrzejszej sztafecie, bo nie chciałabym dziewczynom sknocić występu - powiedziała nasza pływaczka.
Nie chcę teraz składać deklaracji odnośnie swojej przyszłości. Muszę się z tym przespać. Najpierw planowałam pływać jeszcze rok, ale teraz to już nic nie wiem. Być może to był mój ostatni start. Muszę się nad tym wszystkim zastanowić - dodała.
Jędrzejczak, gdy triumfowała w Atenach miała 20 lat, a najlepsza w tej specjalności w Pekinie Chinka Liu Zige - 19. Choć statystyka jest nieubłagana i mówi, że na podium igrzysk stają zawodnicy średnio dwudziestokilkuletni, to Polka, mimo chwilowych rozterek, nie zgadza się ze stwierdzeniem, że jej czas już minął.
Bardzo się cieszę, że po raz czwarty startuję w igrzyskach. Tu w Londynie jest tylko kilka dziewczyn, które mogą się czymś takim pochwalić. Rozmawiałyśmy ze sobą i doszłyśmy do wniosku, że powinniśmy być z tego dumne, a nie przejmować się porażkami ze znacznie młodszymi zawodniczkami i tym, że nie wchodzimy do finału. Nie ukrywam jednak, że ten finał mi się marzył - podsumowała.