Wpuszczenie pierwszej wiązki planowane jest około 20 marca, po czym przez okres około 8 tygodni będą trwały prace nad wpuszczeniem drugiej wiązki i doprowadzeniem do zderzeń. Pierwszych zderzeń spodziewamy się w maju - mówi prof. Wosiek. Uruchomienie LHC nie jest sprawą rutynową, modernizacja była na tyle istotna, że mamy do czynienia właściwie z nowym akceleratorem. Zwiększenie energii o czynnik dwa, zwiększenie mocy akceleratora stawia nas w zupełnie nowych warunkach. Nie powtarzamy tego, co robiliśmy kilka lat temu, zespół CERN jest przygotowany do bardzo powolnego, bezpiecznego uruchomienia nowej maszyny - podkreśla Wosiek.
Profesor Barbara Wosiek podkreśla, że głębokiej modernizacji poddano także detektory. Badacze muszą przeanalizować ich pracę w nowym środowisku. Te konieczne etapy przygotowawcze sprawią, że pierwszych, wstępnych wyników można spodziewać się latem, ale na prawdziwe odkrycia trzeba będzie poczekać dłużej.
Badania w zmodernizowanym LHC potrwają do 2017 roku. Naukowcy liczą, że w tym czasie uda się uzyskać nowe informacje na temat odkrytego w 2012 roku bozonu Higgsa, ale także ciemnej materii czy antymaterii. Będą starali się też zweryfikować niektóre z przewidywań teoretycznych, choćby Supersymetrii, która ma tłumaczyć pewne zjawiska, które nie mieszczą się w przewidywaniach Modelu Standardowego.
Przez większość czasu pracy LHC obserwuje się w nim zderzenia wiązek protonów. Cztery tygodnie w roku przeznacza się jednak na zderzanie ciężkich jąder ołowiu, co umożliwia badania najbardziej egzotycznego stanu znanego współczesnej fizyce, plazmy kwarkowo-gluonowej. Prof. Barbara Wosiek koordynowała i zatwierdzała prace zespołu z Columbia University, zajmującego się analizą danych na ten temat, zebranych w detektorze ATLAS w 2011 roku. Wyniki tych badań zostały właśnie opublikowane w prestiżowym czasopiśmie "Physical Review Letters". Modernizacja LHC umożliwi ich kontynuowanie przy wyższej energii zderzeń.
Tuż po uformowaniu się czasoprzestrzeni w Wielkim Wybuchu, Wszechświat wypełniała materia o niezwykłych cechach. Kwarki i gluony, dziś trwale uwięzione we wnętrzach protonów i neutronów, poruszały się swobodnie, tworząc jednorodną "zupę": to właśnie owa plazma kwarkowo-gluonowa. Ten wyjątkowy stan materii pojawia się w LHC w temperaturach liczonych w bilionach stopni. Jego badanie jest ogromnym wyzwaniem. Na szczęście detektory takie jak ATLAS potrafią rejestrować produkty rozpadów cząstek, które z plazmą kwarkowo-gluonową oddziaływały. Starannie analizując właściwości tych cząstek możemy wyciągać wnioski o cechach samej plazmy - mówi prof. Wosiek. Te badania będą kontynuowane w listopadzie.
Przy wszystkich projektach i eksperymentach przy LHC pracuje blisko 300 polskich naukowców i inżynierów między innymi z takich instytucji jak Narodowe Centrum Badań Jądrowych (NCBJ), Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, Politechnika Warszawska, Akademia Górniczo-Hutnicza, Uniwersytet Jagielloński i Instytut Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie.