To druga szansa tego środka. Wcześniejsze dwa programy badawcze, obejmujące po mniej więcej 1000 pacjentów każdy, nie potwierdziły w 2012 roku jego skuteczności zarówno w łagodnym, jak i umiarkowanym stadium choroby. U pacjentów nie dostrzeżono zahamowania procesu utraty zdolności poznawczych ani utraty funkcji potrzebnych w codziennym życiu. Kiedy jednak przedstawiciele koncernu dokładniej przeanalizowali dane tylko dla pacjentów na wczesnym etapie rozwoju choroby, dostrzegli, że skutki mogą być istotne. Tempo utraty zdolności umysłowych spadło o 34 procent, a upośledzenia funkcji o 18 procent.
Postanowiono więc przedłużyć badania o kolejne dwa lata, włączając do nich także tych pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali placebo. Już po sześciu miesiącach okazało się, że u osób, które zażywały solanezumab od początku, lek przynosił bardziej zauważalne skutki. Różnica ta utrzymywała się także po 12 i 24 miesiącach.
Solanezumab to przeciwciało powstrzymujące tworzenie się wywołujących objawy choroby Alzheimera patologicznych złogów białkowych beta amyloidu i związane z tym obumieranie komórek nerwowych. Nawet jeśli działanie leku tylko opóźnia rozwój choroby, przy stosunkowo nieznacznych efektach ubocznych, może on okazać się cennym środkiem terapeutycznym, umożliwiającym pacjentom dłuższą samodzielność i ułatwiającym opiekę nad nimi.
Producent planuje ogłoszenie wyników kolejnego, zakrojonego na szerszą skalę, programu badań klinicznych w przyszłym roku.