Linia 17 przecina Warszawę z północy na południe. Jej trasa prowadzi m.in. przez Białołękę, Żoliborz, Śródmieście, Ochotę i Mokotów. Dla części pasażerów jest codziennym połączeniem z pracą lub szkołą, dla innych – alternatywą wobec samochodu i kilku przesiadek w komunikacji miejskiej.
Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie podawał w maju 2025 roku, że „siedemnastka” liczy 23,4 km i zatrzymuje się na 49 przystankach. To najdłuższa linia w stolicy. Przejazd całej trasy, zależnie od pory dnia i sytuacji na torowiskach, trwa ponad godzinę.
Rekord, który należy do historii
W dyskusji o najdłuższych tramwajach w Polsce często pojawia się jednak inny numer – 46. To właśnie łódzka linia z Chocianowic do Ozorkowa przez Zgierz przez lata była rekordzistką. Jej trasa miała około 35 kilometrów, a tramwaj przejeżdżał przez teren Łodzi, Zgierza oraz gmin Zgierz i Ozorków.
Linia do Ozorkowa została uruchomiona w 1922 roku. Początkowo kursował tam tramwaj parowy, a elektryfikację zakończono cztery lata później. Przejazd pełnej trasy zajmował nawet blisko dwie godziny. Było to wyjątkowe połączenie podmiejskie, przypominające pod względem długości lokalną kolej.
Ruch na odcinku Zgierz – Ozorków wstrzymano w 2018 roku z powodu złego stanu infrastruktury.
Konkurencja dla stołecznej „17”
Równorzędnym rywalem dla warszawskiej „siedemnastki” pozostaje sieć Tramwajów Śląskich. W stałym rozkładzie najdłuższa tamtejsza linia 21 (z Sosnowca do Dąbrowy Górniczej) liczy 22,4 km, jednak podczas remontów i objazdów tymczasowe relacje międzymiastowe w Aglomeracji Górnośląsko-Zagłębiowskiej regularnie przekraczają 25 km.
Co więcej, przed likwidacją trasy do Gliwic w 2009 roku, śląska linia 1 pokonywała dystans blisko 30 km. Połączenia w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym mają jednak charakter międzymiastowy, łącząc odrębne gminy, podczas gdy warszawska linia 17 działa w granicach jednej metropolii.
