Aspiryna została wynaleziona pod koniec XIX wieku. W 1897 roku w laboratorium w niemieckim mieście Wuppertal młody naukowiec, doktor Felix Hoffmann po raz pierwszy zsyntetyzował chemicznie kwas acetylosalicylowy.
W 1982 roku brytyjski farmakolog sir John Vane otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii medycyny za odkrycie, że przeciwzapalne właściwości aspiryny wynikają z jej zdolności do hamowania wytwarzania przez organizm pewnych przekaźników chemicznych (prostaglandyn), które przyczyniają się do rozwoju procesów zapalnych.
W 1990 roku Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA) zaczęło zalecać zażywanie aspiryny w przypadku podejrzenia zawału serca (zawału mięśnia sercowego). Do dziś świeży zawał lub podejrzenie świeżego zawału jest zarejestrowanym wskazaniem do stosowania Aspirin Cardio.
Z badania DNA pobranego z płytki nazębnej europejskich Neandertalczyków wiemy, że jeden z nich przeżuwał korę topoli, która zawiera działający przeciwbólowo kwas salicylowy, działający podobnie jak współczesna aspiryna.
Cera z problemami? Maseczka na bazie aspiryny działa podobnie do profesjonalnych zabiegów z użyciem kwasów w gabinetach kosmetycznych. Zaleca się ją szczególnie w przypadku przetłuszczania się cery, zaskórników i wągrów.
Aspiryna jak każdy lek, szczególnie gdy jest stosowany bez kontroli lekarza lub farmaceuty, może wywołać skutki uboczne.
(ag)