Według ojców benedyktynów z zakonów w Biskupowie i Lubinie, przyjęcie przez kardynała Ratzingera takiego właśnie imienia ma związek z faktem, że św. Benedykt jest jednym z patronów Europy. Święty został włączony do tego grona przez papieża Jana Pawła II. Benedyktyni są jednak przekonani, że nowy papież sam wyjaśni, do kogo chciał się odwołać, przybierając swoje imię.
- Wybór przez nowego papieża imienia Benedykta XVI świadczy o jego skromności - uważa z kolei Stefan Wilkanowicz, prezes Fundacji Kultury Chrześcijańskiej „Znak”.
O życiu św. Benedykta niewiele mówią źródła historyczne. Wiadomo, że urodził się około 480 roku w Nursji we Włoszech. Jego młodość przypadała na kryzys starożytnej kultury rzymskiej. Przed moralnym upadkiem ówczesnego Rzymu św. Benedykt uciekł do pustelni w środkowych Włoszech. Jego zasadą życiową stała się maksyma „ora et labora” – módl się i pracuj.
Św. Benedykt porywał za sobą tłumy. Lgnęli do niego uczniowie, którzy chcieli żyć w pokorze, posłuszeństwie i milczeniu. Drogą ich życia stała się sformułowana przez świętego słynna Reguła życia zakonnego. Poszło za nią także wielu świeckich. Benedyktyni, wszędzie gdzie przybywali, budowali drogi, klasztory, uczyli miejscową ludność, uprawiali ziemię. Za swym patronem powtarzali nieustannie, że lenistwo jest wrogiem duszy.
Przed kardynałem Josephem Ratzingerem na przybranie imienia Benedykta zdecydowało się piętnastu papieży. Jego poprzednik, urodzony w połowie dziewiętnastego wieku Włoch, był bardzo sprawnym papieskim dyplomatą. Mianowany arcybiskupem Bolonii, nie zdążył jednak włożyć nawet arcybiskupiej purpury; został bowiem wybrany na Stolicę Piotrową.
W Watykanie żartowano, że to ciotka Benedykta XV, podczas audiencji u Piusa X, wyprosiła dla niego łaskę otrzymania godności kardynalskiej. Trzy miesiące później, w wieku 60 lat, został papieżem. Podczas odbywającego się w 1914 roku konklawe otrzymał 55 na 60 możliwych głosów, jednak dopiero w dziesiątym głosowaniu.
Pontyfikat Benedykta XV zdominowała kwestia I wojny światowej, stąd nieustanne apele o zaprzestanie działań wojennych, uznanie roszczeń krajów bałkańskich i Ormian, a także o przyznanie niepodległości Polsce. Z jego inicjatywy na całym świecie przeprowadzono kwestę na rzecz narodu polskiego. Już po zakończeniu wojny Benedykt XV zniósł Kongregację Indeksu, która zajmowała się redagowaniem indeksu ksiąg zakazanych przez Kościół.
Prywatnie Benedykt XV nie tolerował spóźniania się. Wszystkim cenionym przez siebie osobom wręczał zegarki, dodając, że teraz nie będą mieli już argumentów dla usprawiedliwiania swoich spóźnień. Zmarł w 1922 roku.