Otóż nie mam wątpliwości, że w każdym z nas najwięcej jest krwi polskiej. Ale: kolejne pokolenia Polaków wybrały sobie za teren życia obszary tranzytowe. Przewalały się więc przez nasze terytorium wojska różnych narodowości i rozmaitego pochodzenia. I jak to w takich przypadkach, zostawiały tu sporo krwi i genów własnych. Polskość jest dziś nie tyle determinowana historią i biologią, ile wyborem własnym, poczuciem identyfikacji, tożsamości. Przykładów dałbym wiele, od skrajnej prawicy (w tym nacjonalistycznej) poczynając.
Ale rzecz dotyczy także tradycji społecznej. Już wielcy socjologowie twierdzili, że wbrew dominującemu dyskursowi publicznemu, naród nasz jest w gruncie rzeczy chłopski, a więc pozawarszawski. Doświadczył on olbrzymich przemieszczeń geograficznych. Chodził za chlebem nie tylko na emigrację zewnętrzną, ale także i po terytorium własnego kraju. Przed wojną przemieszczał się na wschód, po wojnie na zachód, na Śląsk i do Warszawy. Tak jak na Śląsku prawdziwi Ślązacy są dziś w mniejszości, tak i w Warszawie, warszawiacy od pokoleń, stanowią - nie waham się napisać - margines. Dedykuję tę uwagę ministrowi Klimczakowi. Nie wiem, czy woli być z mniejszością czy w głównym nurcie, ale słoiki - w różnej fazie wyrastania ze słoictwa - decydują dziś o Warszawie.
Dedykuję tę uwagę także Platformie Obywatelskiej. Teza, że ci, którzy są w Warszawie przyjezdnymi nie mogą o niej decydować, jest prostacka. To oni odbudowywali po II wojnie światowej Warszawę, oni wnieśli do niej świeżą krew, decydują o jej stołeczności. Teza, że dopłacamy do transportu publicznego, mediów komunalnych i te dopłaty zżerają przyjezdni, jest fałszywa. To niech Orlen płaci podatki w Płocku i w tych gminach, które zasmradza swoją produkcją, PGE w gminach, gdzie stoją jego elektrownie itd., itp. Nic nie jest, Panowie, takie proste, jak Wam się wydaje. Chyba, że jesteście już zmęczeni stołecznością Warszawy. A, to co innego. O tym warto podyskutować. Łódź czeka.