Co ciekawe, w wyjaśnieniu tej sprawy pomogły zapiski lekarzy z czasów epidemii grypy hiszpanki. Do tej pory nie znano zwierząt, które by się dobrze nadawały do eksperymentów, myszy łapią inne szczepy grypy niż my i nie zarażają się nawzajem. W notatkach lekarzy z 1919 r. znaleziono jednak informacje, że świnki morskie chorowały wtedy i padały na grypę. Badania na tych gryzoniach pozwoliły teraz dokładnie ustalić, kiedy grypa rozprzestrzenia się najłatwiej.
Okazało się, że wirusy są najgroźniejsze w niskiej temperaturze, gdy śluz w drogach oddechowych jest dla nich słabszą barierą. Z kolei w temperaturze pokojowej, wirusom sprzyjają wilgotności rzędu 30 albo 60 procent. Pośrednia lub wyższa wilgotność utrudnia wirusom przenoszenie się w powietrzu.
Kto wie, być może naukowcy stworzą specjalną mapę temperatury i wilgotności, która pozwoli w klimatyzowanych pomieszczeniach utrzymać warunki niekorzystne dla wirusa i będziemy wreszcie mogli... kichać na grypę.