Kolejny rok interwencji militarnej i politycznej realizowanej pod egidą NATO w Afganistanie nie przyniósł ani postępu, ani przybliżenia do celów wyznaczonych na początku kampanii - podkreślono w projekcie apelu.
Misja, która miała mieć charakter policyjno-porządkujący z upływem czasu przekształciła się w regularną wojnę partyzancką, gdzie z jednej strony wojska interwencyjne (...) walczą z nieuchwytnymi talibami wciąż wspieranymi przez miejscową ludność, z drugiej strony talibowie, korzystający ze wsparcia miejscowej ludności, ale i ośrodków zagranicznych w niektórych państwach muzułmańskich dziś wydają się być silniejsi niż kiedykolwiek - argumentują posłowie Lewicy.
W ich ocenie, nie osiągnięto sukcesu w zabiegach o serca i umysły Afgańczyków, m.in. poprzez takie wydarzenia jak wypadki w Nangar Khel, gdzie w 2007 roku polscy żołnierze ostrzelali afgańską wioskę. Nie da się odkupić za żadne pieniądze zaufania i szacunku za wydarzenia, które tak, jak choćby w wypadku polskiego kontyngentu, miały miejsce pod Nangar Khel - podkreślono.
Udział sił zbrojnych Rzeczypospolitej w interwencji zbrojnej w Afganistanie - w ocenie klubu Lewicy - trudno uzasadnić interesem państwowym lub choćby partykularnym". "To nie jest polska wojna - oceniono.
Posłowie argumentują także, że udział polskich wojsk w wojnie w Afganistanie jest obciążeniem materialnym i dla całej armii i dla budżetu państwa. Kolejne miliony złotych przeznaczone przez podatników na modernizację armii giną w górach Afganistanu - zaznaczono w projekcie apelu.
Zauważono także, że dziś Zachód nie ma recepty na sukces w Afganistanie i wydaje się, że kontynuowanie interwencji tylko wzmacnia talibów, a ludność miejscowa coraz bardziej zniechęca się do obcych.
Apelujemy do rządu o podjęcie działań, które umożliwią wycofanie ostatniego żołnierza z Afganistanu do końca 2010 roku - głosi projekt apelu. Według Lewicy, będzie to zgodne z polską racją stanu, polską tradycja historyczną i zapewne także z wolą i oczekiwaniem mieszkańców tego kraju, których nikt nie pytał o zdanie i wbrew ich woli próbuje im urządzić państwo według własnego, ale obcego widzimisię.