Prezbiter katolicki walczył z błędnym przekonaniem, że osoby głuche nie są zdolne do nauki.
Prawdopodobnie do poświęcenia się nauce głuchoniemych zainspirowało go spotkanie z wdową, której dwie dorosłe córki były głuchonieme.
Naukę osób głuchych i głuchoniemych rozpoczął, gdy istniał już język migowy jednak wielu pedagogów uważało, że osoby głuche trzeba przede wszystkim uczyć czytania z usta, natomiast Michèle de l'Epée’s twierdził, że lepiej jest wykorzystywać język gestów, który dla nich jest naturalny.
Francuski pedagog sam finansował swoją szkołę. Do francuskiego języka migowego wprowadził charakterystyczne znaki oraz nowe wyrazy.
Charles-Michel de L’Épée urodził się 25 listopada 1712, zmarł 23 grudnia 1789.
(nm)
