Nie znacie jeszcze "Gabinetu dr Caligari"? To jedno z najwcześniejszych dzieł niemieckiego ekspresjonizmu, obraz w reżyserii rodowitego wrocławianina - Roberta Wiene. Film niemy, którego premiera jest datowana na 1920 rok, zadziwia swoją ponadczasową formą, opartą na fantasmagorycznej scenografii. A historia zbrodniarza, który zmusza swego pacjenta - somnambulika do popełniania ohydnych mordów naprawdę trzyma w napięciu nie jednego współczesnego widza. Można najeść się strachu! Zobaczcie trailer!
Coś dla fascynatów tematyki wampirycznej, a także zwolenników ambitnego horroru - "Nosferatu wampir" w reż. Wernera Herzoga. To oniryczna, przejmująca, ale i budząca grozę opowieść o krwiożerczym, monstrualnym Draculi (w tej roli legendarny Klaus Kinsky). Takim, który jednocześnie... gardzi swymi wampirzymi poczynaniami. Niesamowite aktorstwo, klimat, muzyka i... znakomity punkt do rozważań natury egzystencjalnej i filozoficznej.
To nie żart - nasi południowi sąsiedzi mają na koncie jeden z najbardziej przerażających filmów w historii kinematografii. Mowa o "Palaczu zwłok". Przedstawiona w nim historia obłędu pracownika praskiego krematorium, rozgrywa się w latach 30., czyli czasach szerzącej się ideologii nazizmu Obraz szokuje, wręcz przyprawia o gęsią skórkę. A jego groteskowa forma tylko pogłębia strach towarzyszący seansowi.
Kiedy w jednym projekcie spotykają się talenty Stephena Kinga, Stanleya Kubricka i Jacka Nicholsona to musi on przejść do historii. "Lśnienie" to film niezwykły tak, jak niezwykłe są pojawiające się w nim bliźniaczki w błękitnych sukienkach. Jego historia obrosła w przeciekawe anegdoty. Robert Ziębiński w książce Stephen King. Sprzedawca strachu odnotowuje, że praca nad sceną z krwią wylewającą się z windy trwała prawie rok, bo dla Kubricka wciąż była ona zbyt mało krwista. Gdy wreszcie udało się to dopracować, genialny reżyser musiał wmówić decydentom, że to nie krew, ale... woda z rdzą - inaczej scena nie mogłaby się pojawić w zwiastunie filmu.
Każdy z nas ma za sobą wiele ciężkich poranków, do których nie chce się wracać. Czym jednak jest pobudka w najbardziej nawet zawstydzających okolicznościach przy tej, którą musiał przeżyć bohater "Rękopisu znalezionego w Saragossie"? Budzenie się pod szubienicą braci Zota i patrzenie w oczy wygłodniałego sępa to tylko jeden z wielu budzących grozę elementów, które spotyka na swojej drodze grany przez Zbigniewa Cybulskiego Alfons van Worden. Wykreowana w całości w Polsce i uroczo teatralna dziś Hiszpania pełna jest czaszek, łotrów, barwnych osobowości i zawikłanych historii. Trudno się jej momentami nie bać, ale też trudno jej nie pokochać - tak jak choćby Martin Scorsese, który wytrwale promuje to polskie dzieło na świecie.
Janusza Majewskiego jedni kojarzą z "Zaklętymi rewirami", inni z "C.K. Dezerterami" czy niedawną "Małą maturą". Warto zwrócić uwagę, że ten popularny reżyser ma za sobą zabawę konwencją filmu grozy. Króciutki film "Ja gorę" opowiada historię szlachcica Krzywdy-Pogorzelskiego, który wprowadza się do zamku nawiedzonego przez poprzedniego właściciela. Tak zaczyna się jego udręka z wyjątkowo złośliwym duchem mówiącym - co z perspektywy czasu dodaje obrazowi uroku - głosem Władysława Hańczy, czyli nieśmiertelnego Kargula z "Samych swoich". Gdzie ratunku szuka zdesperowany sarmata, jak duch oswaja nowe technologie i co ma z tym wspólnego jeden ze Starszych Panów? Nie ma co tego zdradzać, to trzeba zobaczyć. Idealna pozycja na uspokojenie głowy po seansie naprawdę strasznych filmów.
I na koniec - "Inni". Produkcja z 2001 roku, już klasyka gatunku. Film, który wyznaczył nowe trendy w tworzeniu kina grozy i przypieczętował jego główną zasadę: Najstraszniejsze jest to, co niewidoczne dla oczu.