Tytan, księżyc większy od planety Merkury, to jedyne ciało poza Ziemią w naszym Układzie Słonecznym, które ma na powierzchni ciekłe substancje. Jeziora na Tytanie wypełnia jednak nie woda lecz węglowodory, metan i etan, ciekłe w niskiej, panującej tam temperaturze. Tytan ma aktywny, oparty na metanie cykl hydrologiczny, który pomógł stworzyć różnorodny krajobraz geologiczny. Jego powierzchnia jest jedną z najbardziej różnorodnych w całym Układzie Słonecznym - podkreśla Rosaly Lopes, której najnowsze badania istotnie przyczyniły się do powstania mapy.
Mimo różnych materiałów, temperatury, pól grawitacyjnych Ziemi i Tytana, wiele form ich powierzchni przypomina siebie nawzajem, co może być interpretowane jako dowód działania tych samych procesów geologicznych. Mapa pokazuje zależność występowania różnych form terenu od szerokości geograficznej i fakt, że niektóre z tych form zajmują większe tereny niż inne - dodaje.
Ta praca jest najlepszym przykładem korzystania z różnych instrumentów i różnych zestawów danych - tłumaczy Rosaly Lopes. Nie mieliśmy możliwości obserwacji z pomocą radaru SAR (radaru z syntetyczną aperturą) całej powierzchni Tytana, ale wykorzystanie innych instrumentów i innych trybów pracy radaru pozwoliło nam wyciągać wnioski na temat obszarów, które nie były w obrazie SAR dostępne - zaznacza. Ekstrapolacje były dziełem geologa, Davida Williamsa ze School of Earth and Space Exploration na Arizona State University w Tempe.
Misja sondy Cassini odkryła, że Tytan jest środowiskiem geologicznie aktywnym, w którym węglowodory, metan i etan, pełnią rolę, jaką na Ziemi pełni woda - tłumaczy David Williams. Te węglowodory spadają w postaci deszczu, spływają w postaci strumieni i rzek, trafiają w końcu do jezior i mórz, z których parują do atmosfery. To zdumiewający świat - mówi.
