Pierwsza paczka satelitów Starlink została wystrzelona 24 maja 2019 roku. Obecnie na orbicie okołoziemskiej jest ich ponad cztery tysiące.
W kwietniu 2022 roku satelity były badane przy wykorzystaniu radioteleskopu LOFAR. To największy radioteleskop niskiej częstotliwości na Ziemi, opracowany przez Astron (Holenderski Instytut Radioastronomii), wspólnie z dziewięcioma innymi krajami, w tym z Polską, gdzie znajdują się trzy takie instrumenty.
Co pokazały opublikowane właśnie w czasopiśmie naukowym Astronomy & Astrophysics badania? Autorzy podają, że Starlinki wysyłają sygnały radiowe między 110 a 188 MHz. Tak wyszło dla 47 z 68 satelitów. Ten zakres częstotliwości obejmuje chronione pasmo między 150,05 a 153 MHz, które zostało specjalnie przydzielone radioastronomii przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU).
SpaceX obecnie nie łamie żadnego prawa, ponieważ w przypadku satelitów tego rodzaju sygnały nie są objęte żadnymi międzynarodowymi przepisami. Ten brak regulacji może jednak zagrozić radioastronomii.
Jak twierdzi Jessica Dempsey, dyrektorka holenderskiego ASTRON-u, powinna być stała współpraca między radioastronomami a branżą kosmiczną. Łączny efekt niezamierzonych emisji z tysięcy satelitów o niskiej orbicie okołoziemskiej może mieć głęboki wpływ na radioastronomię, nie tylko na obserwacje LOFAR, ale także na inne radioteleskopy. Wprowadziłoby to zakłócenia na wielu długościach fal, w tym tych zarezerwowanych dla eksploracji kosmosu - mówi René Vermeulen, dyrektor Międzynarodowego Teleskopu LOFAR.
Potrzebne są więc międzynarodowe regulacje, dzięki którym radioastronomia będzie miała swoje "okno" na wszechświat.
Polska również jest częścią sieci LOFAR. W naszym kraju znajdują się trzy stacje - w Łozach pod Krakowem (zarządzana przez Uniwersytet Jagielloński); w Borówcu pod Poznaniem (należąca do Centrum Badań Kosmicznych PAN); w Bałdach pod Olsztynem - historycznie pierwsza, pieczę nad nią sprawuje Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.