Nie ma wątpliwości, że inicjatywę weimarską (Polska, Niemcy, Francja), która zmierzała do utworzenia stałego dowództwa operacyjnego UE - zablokował Londyn. Stanowisko Wielkiej Brytanii nikogo jednak nie zdziwiło. Zaskoczeniem była natomiast postawa - Francji. Nasz sojusznik i współautor inicjatywy weimarskiej - stracił wiarygodność. Oficjalnie Francja nadal popiera inicjatywę weimarską (podpisała się wczoraj pod wspólnym komunikatem razem z Polską i Niemcami). Jednak zakulisowe działania Paryża poważnie przyczyniły się do porażki.
Zdaniem moich rozmówców podczas spotkania ministrów spraw zagranicznych UE - Juppe zajął tak sztywne stanowisko (mimo elastyczności Polski i Niemiec), że nie był możliwy żaden ruch w stronę Brytyjczyków. " Powszechne jest wrażenie, że Polska została wymanewrowana przez Paryż" - powiedział mi unijny dyplomata - "jeżeli komuś na czymś na prawdę zależy, to potrafi być elastyczny". I informuje o swoim stanowisku - partnerów.
Minister Juppe natomiast przybył na posiedzenie ministrów spraw zagranicznych z góry przyjętą tezą. Wygląda na to, że Paryż stawia bardziej na dwustronne porozumienie z Wielką Brytanią. Grupa Weimarska - wyraźnie się rozpada (a może nigdy tak na prawdę nie trzymała się dobrze?). Wychodzi na jaw miałkość projektu w którym jest dwóch bardzo silnych graczy i trzeci - słabszy czyli Polska. Także szefowa unijnej dyplomacji Catherine Ashton niewiele nam pomogła, a raczej zaszkodziła. Ona także zmyliła polską dyplomację. Początkowo patrzyła krzywo na inicjatywę weimarską, potem zgodziła się ująć ją w raporcie sygnowanym jej nazwiskiem. Nie była jednak do niego przekonana. Jest w końcu Brytyjką i wcale nie zależy jej na silnej polityce obronnej Unii.
Winni porażki jesteśmy także sami : daliśmy się zaskoczyć i przeliczyliśmy się z naszymi możliwościami.