Hokej na trawie nie jest dyscypliną o ogólnokrajowym zasięgu – najważniejsze ośrodki znajdują się w Wielkopolsce. Nasza męska reprezentacja to jednak europejska czołówka. Pięciokrotnie startowała w igrzyskach olimpijskich i sześciokrotnie mistrzostwach świata. Dwukrotnie zdobyła srebrny medal halowych mistrzostw świata i trzykrotnie medale halowych mistrzostw Europy. Na Igrzyskach laskarze grali ostatnio w Atenach w 2002 roku – zajęli 12. miejsce, na mistrzostwach Europy dwa lata temu uplasowaliśmy się na 9. pozycji. Prym na świecie w tej konkurencji wiodą Niemcy, Hiszpanie, Holendrzy, Australia, czy Anglia. W światowej czołówce znajdują się także Korea, Pakistan, czy RPA.
My odnosimy największe sukcesy w zdecydowanie młodszej, halowej odmianie hokeja na trawie. Drużyny składają się tu tylko z sześciu zawodników ( i sześciu rezerwowych) podczas gdy na otwartym boisku gra się po 11 (plus 5 rezerwowych). Nieco lżejsze są kije, mniejszy plac gry, mniejsze bramki.
Mówiąc najprościej jak tylko można – chodzi o zdobycie większej liczby bramek od przeciwnika, przy czym piłkę można dotykać jedynie kijem.
Zakończone dziś w Poznaniu Mistrzostwa Świata były dopiero trzecimi w historii. Poprzednie odbyły się w 2003 roku w Lipsku i cztery lata później w Wiedniu. I za każdym razem biało-czerwoni zajmowali drugie miejsce.
Warto dodać, że hokej na trawie zadebiutował na Igrzyskach Olimpijskich już w 1908 roku w Londynie. O medale walczyło osiem drużyn, a podium przedstawiało się tak: 1.Anglia, 2. Irlandia, 3. Szkocja, 4. Walia… ( Żeby przekonać Was, że są to zamierzchłe sportowe czasy nadmienię tylko, że na tych samych Igrzyskach rozdano także medale w Jeu de Paule – co to była za dyscyplina? Coś z pogranicza tenisa i squasha. Poszukajcie informacji w Internecie, warto…)
O wiele bardziej popularny dziś hokej na lodzie na swój debiut czekał 16 lat aż do Igrzysk w Paryżu.
Teoretycy sportu podkreślają wysokie walory zarówno sportowe jak i wychowawcze najstarszej spośród odmian hokeja. Dobra kondycja, koordynacja ruchowa, technika, zwinność – to właśnie cechuje zawodnika grającego w hokej na trawie. W Wielkiej Brytanii była to gra przeznaczona dla osób z wyższych sfer, zresztą bardzo popularna jest na terenie całego byłego Imperium Brytyjskiego. Warto dodać, że to także jeden z niewielu sportów, w którym od kilkudziesięciu lat potrafimy kwalifikować się do największych imprez, choć na otwartym stadionie jeszcze nigdy nie zdobyliśmy medalu. Najlepsze, szóste miejsce na Igrzyska Olimpijskich wywalczyliśmy ponad 50 lat temu.