Bandera był jednym z przywódców nacjonalistów z OUN, których zbrojne ramię - Ukraińska Powstańcza Armia (UPA) - obarczane jest odpowiedzialnością za prowadzone od wiosny 1943 roku czystki etniczne ludności polskiej na Wołyniu i w Galicji Wschodniej. W tym czasie Bandera był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Trafił tam, gdy po wkroczeniu Niemców do Lwowa w czerwcu ‘41 wbrew władzom niemieckim ogłosił deklarację niepodległości Ukrainy. W obozie pozostał do września 1944 roku.
Po wojnie Bandera zamieszkał w Niemczech, gdzie w październiku 1959 roku został zabity przez agenta NKWD Bohdana Staszyńskiego.
Mówiąc o UPA, Ukraińcy - przede wszystkim z zachodnich regionów kraju - nie wyodrębniają jej konfliktów z Polakami, lecz podkreślają rolę tej formacji w walce o niepodległość. Z kolei na wschodniej Ukrainie UPA uważana jest za siłę, która - walcząc przeciwko sowieckiej Armii Czerwonej - kolaborowała z hitlerowcami.
