Nowe pasmo znajduje się na zachodnim krańcu młodej, pokrytej lodem równiny Sputnik, oddziela ją od ciemnego, pokrytego kraterami terenu na zachodzie. Widać tam zdecydowaną różnicę struktury powierzchni po wschodniej i zachodniej stronie tego pasma - mówi Jeff Moore, szef New Horizons Geology, Geophysics and Imaging Team (GGI). Między tymi jasnymi i ciemnymi materiałami musi dochodzić do złożonych oddziaływań, które dopiero staramy się zrozumieć - dodaje.
Naukowcy podejrzewają, że o ile jasna powierzchnia może być w skali geologicznej stosunkowo młoda i pochodzić sprzed nie więcej, niż 100 milionów lat, ciemne rejony mogą być znacznie starsze, a ich wiek można liczyć raczej w miliardach lat.
Na zdjęciu, wykonanym 14 lipca z pomocą kamery LORRI (Long Range Reconnaissance Imager) z odległości około 77 tysięcy kilometrów widać detale powierzchni o rozmiarach około kilometra.
NASA opublikowała też pierwsze w miarę dokładne zdjęcia dwóch z pięciu księżyców Plutona. Nix przypomina na nim fasolkę, Hydra... rękawiczkę z jednym palcem. Zdjęcie Nix, wykonane z odległości 165 tysięcy kilometrów, jest przesadnie nasycone, choć czerwona barwa prawdopodobnie rzeczywiście tam występuje i może przynieść informacje o budowie geologicznej satelity. Rozmiary Nix wynoszą 42 na 36 kilometrów. Zdjęcie Hydry, z dystansu 231 tysięcy kilometrów, jest czarno-białe, pokazuje jednak wyraźne różnice stopnia szarości jej powierzchni. Hydra jest nieco większa, ma 55 na 40 kilometrów. Zdjęcia dwóch najmniejszych księżyców Plutona sonda New Horizons prześle nieco później. O tym, jak wyglądają Kerberos i Styks przekonamy się prawdopodobnie dopiero w październiku.
