Na zdjęciu, ustawionym tak, jak klasyczne mapy, północą do góry widać leżący na południowym zachodzie, pokryty kraterami obszar, nazwany nieoficjalnie Vega Terra. Od położonego w centrum płaskiego i wolnego od kraterów rejonu Piri Planitia oddziela go poszarpane pasmo uskoków, Piri Rupes. To właśnie ślad owego "ugryzienia".
Obraz po prawej, zarejestrowany z pomocą instrumentu LEISA (Ralph/Linear Etalon Imaging Spectral Array) pokazuje w kolorze fioletowym obszary pokryte dużą ilością zestalonego metanu. Naukowcy uważają, że bezpośrednie przejście metanu ze stanu stałego w gazowy, czyli właśnie sublimacja powoduje stopniowe odsłanianie leżącego poniżej wodnego lodu (oznaczonego na niebiesko).
Ponieważ powierzchnia Plutona jest bardzo zimna, znajdująca się tam warstwa wodnego lodu jest bardzo twarda i niemal jak skała odporna na działanie czynników zewnętrznych. Zestalony metan poddaje się łatwiej i stopniowo ucieka do atmosfery.
Zdjęcie pokazuje obszar o wymiarach 450 na 410 kilometrów. Sonda New Horizons wykonała je podczas przelotu obok Plutona, 14 lipca minionego roku, z odległości około 33,900 kilometrów, 45 minut przed chwilą największego zbliżenia. Dane z pomocą instrumentu LEISA zebrano nieco wcześniej, kiedy sonda była jeszcze około 47,000 kilometrów od planety karłowatej.
(mn)
