„Z ogromnym smutkiem żegnam Annę Knysok – moją zastępczynię w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej oraz pełnomocniczkę rządu Jerzego Buzka do spraw wprowadzenia kas chorych” – napisał na Facebooku były minister zdrowia prof. Wojciech Maksymowicz.
Jak zaznaczył, zapamięta Annę Knysok jako osobę uśmiechniętą, zaangażowaną i do końca zatroskaną o sprawy polskiej ochrony zdrowia.
„Anna była osobą pogodną, a zarazem niezwykle odpowiedzialną, pracowitą i bez reszty oddaną swoim obowiązkom. Jej wiedza, energia i determinacja w ogromnym stopniu przyczyniły się do szybkiego zbudowania nowego systemu ochrony zdrowia. Powstał system, który kolejne ekipy mogły zmieniać, a niekiedy – niestety – także psuć” – napisał prof. Maksymowicz.
„Zawdzięczamy jej upadek komuny i życie w wolności”
Anna Knysok związana była z Chorzowem, działała w „Solidarności”.
Prezes Związku Górnośląskiego Grzegorz Franki wspomniał w mediach społecznościowych, jak w wyborczy wieczór 4 czerwca 1989 r. wraz z innymi osobami przyjechał do chorzowskiego sztabu „Solidarności”, by pogratulować Annie Knysok zdobycia mandatu poselskiego.
„Cieszyliśmy się razem, że dzieje się coś wielkiego, ważnego i wspaniałego, w czym śp. Pani Anna Knysok miała spory udział” – napisał.
Ocenił, że Anna Knysok pozostanie jedną z tych osób, „którym zawdzięczamy upadek komuny i życie w wolności”.
Annę Knysok pożegnali też przedstawiciele katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, którzy przypomnieli m.in. o jej zaangażowaniu w działalność opozycji antykomunistycznej i o szykanach, jakie spotkały ją ze strony władz PRL. W 2011 r. za tamto zaangażowanie została odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności.
Współorganizatorka reformy służby zdrowia
Anna Knysok urodziła się 19 lipca 1951 r. w Chorzowie. Miała wykształcenie psychologiczne i pielęgniarskie. W „Solidarności” działała od 1980 r. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmowała się kolportażem podziemnych pism, była też współorganizatorką filii Biskupiego Komitetu Pomocy Uwięzionym i Internowanym przy parafii św. Jadwigi w Chorzowie, zbierała składki pieniężne i organizowała pomoc medyczną. W 1983 r. za działalność opozycyjną została aresztowana na kilka miesięcy.
Po przemianach ustrojowych w 1989 r. została posłanką. W latach 1997-2001 pełniła funkcję wiceministra zdrowia. Jako pełnomocniczka premiera ds. powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego była współorganizatorką reformy służby zdrowia wprowadzającej kasy chorych. Po odejściu z polityki zajmowała kierownicze stanowiska w chorzowskich szpitalach miejskich.
