Zdjęcie

Panorama Mgławicy Carina  

/Fot. ESO/T. Preibisch

Zdjęcia ujawniają wiele wcześniej ukrytych struktur, rozmieszczonych na tym spektakularnym astronomicznym krajobrazie gazu, pyłu i młodych gwiazd.

Mgławica Carina leży około 7500 lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Kila. Ten obłok świecącego gazu i pyłu jest jednym z najbliższych względem Ziemi "inkubatorów" bardzo masywnych gwiazd. Zawiera kilka najjaśniejszych i najmasywniejszych znanych gwiazd. Jedna z nich, tajemnicza i bardzo niestabilna Eta Carinae, przez kilka lat w latach 40. XIX wieku była najjaśniejszą gwiazdą na całym nocnym niebie. Prawdopodobnie wybuchnie jako supernowa w niedalekiej przyszłości.

Mgławica Carina jest idealnym laboratorium dla astronomów badających gwałtowne narodziny i wczesne życie gwiazd. Wygląda spektakularnie już na zwykłych zdjęciach w świetle widzialnym, wiele jej sekretów ukrywa się jednak za grubymi obłokami pyłu. Aby tę zasłonę "zerwać" zespół europejskich astronomów prowadzony przez Thomasa Preibischa wykorzystał moc Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) i czułej na podczerwień kamery HAWK-I.

Dzięki połączeniu setek pojedynczych zdjęć udało się otrzymać najbardziej szczegółową mozaikę podczerwoną mgławicy i jedną z najbardziej dramatycznych fotografii wykonanych przez VLT. Ukazuje nie tylko jasne, masywne gwiazdy, ale też setki tysięcy znacznie słabszych gwiazd, niewidocznych wcześniej.

Zdjęcie

Fragmenty obrazu Mgławicy Carina  

/Fot. ESO/T. Preibisch

Oślepiająca gwiazda Eta Carinae jest widoczna w lewym dolnym rogu zdjęcia. Jest otoczona przez obłoki gazu, które świecą pod wpływem ostrego promieniowania ultrafioletowego. Na całym zdjęciu widać także wiele kleksów ciemnej materii, która pozostaje nieprzezroczysta nawet w podczerwieni. Są to pyłowe kokony, w których formują się nowe gwiazdy.

W ciągu ostatnich kilku milionów lat w tym obszarze nieba uformowała się wielka liczba gwiazd, zarówno pojedynczo, jak i w gromadach. Choć jasna gromada gwiazd niedaleko centrum zdjęcia, zwana Trumpler 14, jest dobrze widoczna w zakresie widzialnym, na zdjęciu podczerwonym dostrzeżemy wiele słabszych gwiazd. Z kolei w kierunku lewej strony fotografii można zauważyć niewielką koncentrację gwiazd, która wydaje się być żółta. To zgrupowanie zostało po raz pierwszy dostrzeżone dzięki nowym danym z VLT – tych gwiazd w świetle widzialnym nie widać. To tylko jeden z wielu nowych obiektów ukazanych po raz pierwszy przez tę spektakularną panoramę.

Na podstawie informacji prasowej ESO.