Dziś, czyli 1 marca, witamy meteorologiczną wiosnę. Wyjaśniamy, czym różni się ten termin od wiosny kalendarzowej i astronomicznej oraz czy ta data faktycznie zwiastuje pożegnanie z zimowymi kurtkami. Oto co musisz wiedzieć o marcowym przełomie.
- 1 marca to początek wiosny meteorologicznej.
- Czym różni się wiosna meteorologiczna od kalendarzowej i astronomicznej?
- Więcej ważnych informacji z Polski i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24.pl.
W Polsce, podobnie jak w wielu krajach Europy, 1 marca uznawany jest za pierwszy dzień meteorologicznej wiosny. To termin stosowany przez meteorologów i klimatologów, którzy dla uproszczenia analiz i porównań statystycznych dzielą rok na cztery równe części, odpowiadające porom roku.
Wiosna meteorologiczna trwa od 1 marca do 31 maja. Ze względu na fakt, że ma stałą datę, łatwiej jest prowadzić obserwacje i porównywać dane pogodowe z różnych lat.
Dla wielu osób 1 marca to jeszcze nie czas na schowanie zimowych kurtek do szafy. Pogoda bywa kapryśna, a temperatury często utrzymują się poniżej 10 stopni Celsjusza. Jednak z meteorologicznego punktu widzenia to właśnie ten dzień wyznacza początek nowego sezonu. W tym okresie dni stają się coraz dłuższe, a słońce zaczyna mocniej ogrzewać ziemię.
Meteorolodzy podkreślają, że wiosna meteorologiczna to czas, kiedy średnie dobowe temperatury powoli zaczynają przekraczać 0 stopni Celsjusza, choć nie jest to regułą w każdym regionie kraju.
W praktyce oznacza to, że możemy spodziewać się coraz częstszych odwilży, pierwszych przebiśniegów i powolnego budzenia się przyrody do życia.
W Polsce wyróżniamy trzy rodzaje wiosny: meteorologiczną, astronomiczną i kalendarzową. Różnią się one sposobem wyznaczania początku i końca tej pory roku.
Jak pisaliśmy wcześniej, wiosna meteorologiczna rozpoczyna się zawsze 1 marca i trwa do 31 maja. Ten podział stosowany jest głównie przez meteorologów i klimatologów, ponieważ ułatwia prowadzenie statystyk pogodowych - daty są stałe każdego roku.
Wiosna astronomiczna zaczyna się w momencie równonocy wiosennej, czyli wtedy, gdy dzień i noc trwają mniej więcej tyle samo. Przypada to zazwyczaj na 20 lub 21 marca. Wiosna astronomiczna kończy się w dniu przesilenia letniego, czyli około 21 czerwca. Daty te mogą się nieznacznie różnić w zależności od roku.
Wiosna kalendarzowa to tradycyjny podział stosowany w kulturze i obyczajach. Przyjmuje się, że zaczyna się 21 marca i trwa do 20 czerwca. Daty te są stałe i nie zależą od zjawisk astronomicznych.