8 maja to w polskim Kościele uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika - jednego z głównych patronów kraju. Czy katolików obowiązuje w tym dniu uczestnictwo we mszy św. oraz wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych?
- Św. Stanisław jest jednym z trzech głównych patronów Polski, obok św. Wojciecha i Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
- Centralne uroczystości ku czci św. Stanisława odbędą się w niedzielę 10 maja w Krakowie.
- Najnowsze informacje z kraju i ze świata na rmf24.pl.
Św. Stanisław, biskup i męczennik jest jednym z głównych patronów Polski obok św. Wojciecha i Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.
Papież Innocenty IV 8 września 1253 r. dokonał kanonizacji biskupa Stanisława w kościele św. Franciszka z Asyżu. W Polsce uroczystość ogłoszenia jego kanonizacji odbyła się 8 maja 1254 r. W związku z tym liturgiczne wspomnienie ku czci Stanisława w naszym kraju przypada właśnie tego dnia.
W konsekwencji w piątek nie obowiązuje katolików wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Nie ma jednak tego dnia obowiązku uczestniczenia w mszy.
Według Kodeksu prawa kanonicznego, "wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w Środę Popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa".
Dokument wyjaśnia, że do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych zobowiązani są wszyscy katolicy, którzy ukończyli 14 lat. Post mają obowiązek zachowywać wszystkie osoby między 18. a 60. rokiem życia.
Centralne uroczystości ku czci św. Stanisława odbędą się w niedzielę 10 maja.
Zgodnie z tradycją o godz. 9. z katedry na Wawelu na wyruszy procesja ku czci św. Stanisława biskupa i męczennika, a o godz. 10. na Skałce rozpocznie się msza św., której będzie przewodniczył kard. Grzegorz Ryś.
Papież Jan Paweł II nazwał św. Stanisława "patronem chrześcijańskiego ładu moralnego".
Św. Stanisław urodził się w Szczepanowie prawdopodobnie ok. 1030 r. Święcenia kapłańskie przyjął ok. roku 1060. Po śmierci biskupa krakowskiego Lamberta Suły w 1071 r. został wybrany na jego następcę.
Hierarcha dał się poznać jako gorliwy i bezkompromisowy pasterz. Dzięki poparciu króla Bolesława Śmiałego (zwanego też Szczodrym) udał się do papieża Grzegorza VII w celu wyjednania powołania metropolii gnieźnieńskiej. Dzięki temu ustały pretensje metropolii magdeburskiej do zwierzchnictwa nad diecezjami polskimi.
W wyniku zatargu z królem bp Stanisław został zamordowany przez władcę w czasie mszy św. 11 kwietnia 1079 r.
Według kronikarza bł. Wincentego Kadłubka, władca z powodu udziału w wyprawach zbrojnych był nieobecny w kraju, co spowodowało, że na ziemiach polskich szerzył się zamęt i rozbój. W efekcie rycerze zaczęli potajemnie opuszczać króla, za co ten, po powrocie do kraju, zaczął się na nich mścić. Według kronikarza biskup Stanisław był jedynym, który upomniał króla. Wobec braku opamiętania biskup rzucił na niego klątwę, czyli wyłączył króla ze społeczności Kościoła, a przez co zwolnił od posłuszeństwa poddanych. W konsekwencji król Bolesław 11 kwietnia 1079 r. w czasie mszy św. zarąbał biskupa uderzeniem w głowę i kazał poćwiartować jego ciało.
Duchowny pochowany został w kościele św. Michała na Skałce. Na czaszce widać ślady 7 uderzeń ostrego żelaza, co potwierdza rodzaj śmierci, przekazany przez tradycję. Największe cięcie ma 45 mm długości i ok. 6 mm głębokości. Stanisław został uderzony z tyłu czaszki. W 1088 r. przeniesiono relikwie św. Stanisława do katedry krakowskiej.
Po zamordowaniu biskupa król musiał udać się na banicję.
Jako pierwszy starania o kanonizację św. Stanisława podjął papież Grzegorz VII. Proces został zatrzymany z powodu sytuacji w Rzymie oraz podziału dzielnicowego kraju.
W roku 1250 papież Innocenty IV wyznaczył specjalną komisję do przeprowadzenia procesu, której zadaniem było sporządzenie protokołu. Jednak wyniki jej prac nie zadowoliły następcy św. Piotra. W związku z tym, w 1253 r. dokonano rewizji procesu. Opór wobec kanonizacji polskiego męczennika stawiał kardynał Rinaldo Conti, późniejszy papież Aleksander IV (1254-1261).
W konsekwencji od procesu Stanisława wprowadzona została praktyka "adwokata diabła" (łac. advocatus diaboli), którego zadaniem było wyciąganie na jaw wszystkich niejasności i zarzutów przeciw kanonizacji. W czasie procesu kanonizacyjnego funkcjonuje ona do dziś.
Papież Innocenty IV 8 września 1253 roku dokonał kanonizacji biskupa Stanisława w kościele św. Franciszka z Asyżu. W Polsce uroczystość ogłoszenia jego kanonizacji odbyła się 8 maja 1254 roku. Natomiast Kościół powszechny wspomina św. Stanisława - 11 kwietnia, kiedy przypada dzień jego męczeńskiej śmierci.
W 1963 r. papież Jan XXIII ustanowił świętego Stanisława biskupa krakowskiego i męczennika, wraz ze św. Wojciechem i Najświętszą Maryją Panną Królową Polski, pierwszorzędnym patronem Polski.