Węże z rodzaju Atractus to prawdziwi mistrzowie kamuflażu i życia w ukryciu. Choć na świecie żyje blisko 4 tysiące gatunków węży, te niewielkie, podziemne gady są wyjątkowo trudne do zauważenia. Zamieszkują głównie wilgotne, górskie lasy mgliste Ameryki Środkowej i Południowej. Jednak coraz częściej, z powodu utraty naturalnych siedlisk, muszą szukać nowych miejsc do życia – nawet tak nietypowych, jak cmentarze.
Trzy nowe gatunki odkryte w niezwykłych miejscach
Najnowsze odkrycie naukowców pod kierunkiem Alejandra Arteagi rzuca nowe światło na adaptacyjne możliwości tych zwierząt. Podczas ekspedycji badawczej w południowym Ekwadorze, w ramach programu „The Explorers Club Discovery Expeditions”, zespół natrafił na trzy nieznane wcześniej gatunki węży. Jeden z nich, nazwany Atractus discovery, został znaleziony wśród nagrobków na cmentarzu w mieście Amaluza. Pozostałe dwa – Atractus zgap i Atractus michaelsabini – odkryto odpowiednio za starym kościołem oraz w budynku miejscowej szkoły.
Nazwy nowych gatunków nie są przypadkowe. Atractus discovery upamiętnia program badawczy, Atractus zgap nawiązuje do inicjatywy ochrony przyrody, a Atractus michaelsabini został nazwany na cześć Michaela Sabina, wnuka znanego filantropa wspierającego działania proekologiczne.
Cmentarz – azyl dla zagrożonych gadów
Dlaczego węże wybrały właśnie cmentarz na swoje siedlisko? Odpowiedź jest prosta, choć nieco niepokojąca. Większość naturalnych miejsc występowania tych podziemnych węży została zniszczona przez działalność człowieka. Lasy zamieniono na pola uprawne, a tereny podmokłe osuszono.
Węże, zmuszone do szukania nowych kryjówek, coraz częściej zasiedlają więc miejsca opuszczone przez ludzi, takie jak stare budynki czy właśnie cmentarze. Tam, z dala od zgiełku i ruchu, mogą przetrwać, choć nawet tam nie są całkowicie bezpieczne.
