Czym jest renta wdowia?
Renta wdowia weszła w życie 1 stycznia 2025 roku. To możliwość łączenia renty rodzinnej po zmarłym małżonku i własnego świadczenia emerytalno-rentowego.
Jednym z nich musi być renta rodzinna po zmarłym małżonku.
W połowie sierpnia ZUS informował, że w czerwcu 2026 r. świadczenia w ramach renty wdowiej pobierało 993,4 tys. osób. Od początku działania programu przynajmniej jedną wypłatę otrzymało ok. 1,1 mln wdów i wdowców. W pierwszym półroczu 2026 r. na świadczenia przeznaczono ponad 22,8 mld zł.
Od 1 stycznia 2027 roku ważna zmiana
Obecnie uprawnieni mogą pobierać jedno pełne świadczenie oraz 15 proc. drugiego.
Od 1 stycznia 2027 r. udział drugiego świadczenia wzrośnie do 25 proc.
Przeciętna wypłata świadczenia w ramach renty wdowiej wyniosła w czerwcu 3949,43 zł. Średnia kwota wynikająca z doliczenia 15 proc. drugiego świadczenia to 379,10 zł.
Kto ma prawo do renty wdowiej?
Prawo do renty wdowiej przysługuje wdowie lub wdowcowi, którzy: osiągnęli wiek emerytalny – 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn, pozostawali we wspólności małżeńskiej do dnia śmierci współmałżonka, nabyli prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż po ukończeniu 55 lat przez kobietę lub 60 lat przez mężczyznę, nie pozostają obecnie w związku małżeńskim.
Prawo do łączenia świadczeń dotyczy wyłącznie renty rodzinnej po ostatnim zmarłym małżonku. Jeśli osoba uprawniona zawrze nowy związek małżeński, straci prawo do pobierania świadczeń w zbiegu, czyli połączenia własnego świadczenia z rentą rodzinną.
ZUS może pomniejszyć wypłatę
Przepisy określają maksymalną wysokość świadczeń wypłacanych w zbiegu z rentą rodzinną. Suma świadczeń nie może przekroczyć trzykrotności najniższej emerytury. Obecnie jest to 5935,47 zł brutto.
Jeżeli łączna kwota świadczeń przekroczy ten limit, ZUS pomniejszy wypłatę o kwotę przekroczenia.
