O sztuce można rozmawiać godzinami i pisać tysiące książek. Za imieniem każdego artysty stoi trudne życie, za każdym płótnem kryje się głos czasu, za każdym pociągnięciem widoczna jest chęć wyrażenia czegoś więcej.

Dzisiaj wybraliśmy pięć obrazów, które nie pozwoliły przejść obok nich obojętnie. Obrazy te należą do różnych okresów i nurtów w sztuce. Z artykułu dowiecie się, gdzie Van Gogh namalował "Gwiaździstą noc", jak narodził się pomysł na "Czarny kwadrat" i jaką biżuterię posiada "Dziewczyna z perłą".

“Gwiaździsta noc", 1889

Artysta

Van Gogh. Jako dziecko holenderski artysta był wrażliwym i powściągliwym. W młodości spędził siedem lat, oceniając i sprzedając obrazy w firmie swojego wuja, gdzie odkrył pasję do malowania. Jednak handel i sztuka były dla niego nie do pogodzenia. Jako syn księdza postanowił pójść w ślady ojca: trzykrotnie próbował zdobyć wykształcenie teologiczne, ale jego wyostrzone poczucie piękna i sprawiedliwości nie pozwalało mu dogadywać się z ludźmi.

Po kolejnym niepowodzeniu Van Gogh skupił się na twórczości i postanowił stworzyć własny warsztat razem z Paulem Gauguinem. Ale regularne konflikty wrażliwego Vincenta z surową rzeczywistością ostatecznie wytrącały go z równowagi: w 1889 roku artysta trafił do szpitala psychiatrycznego. Mieszkał tam rok i właśnie w tym miejscu namalował większą część swoich obrazów. Kilka miesięcy po wyjściu ze szpitala Van Gogh, według głównej wersji historycznej, popełnił samobójstwo, strzelając do siebie z rewolweru.

Historia

W maju 1889 roku, podczas kolejnej dyskusji o planach z Gauguinem, Van Gogh nagle wpadł w szał i zaatakował przyjaciela z brzytwą w dłoniach. Nie jest do końca jasne, co dokładnie się stało, ale później tej nocy Vincent odciął sobie płatek ucha. Został zabrany do szpitala psychiatrycznego w Arles, gdzie w miesiąc po incydencie namalował obraz "Gwiaździsta noc". I chociaż Van Gogh przedstawił widok z okna szpitala, większość kompozycji jest fikcyjna: ze swojego okna artysta mógł zobaczyć tylko pole pszenicy i niebo.

Styl

Van Gogh był postimpresjonistą. Artyści tego nurtu starali się odejść od precyzyjnego przedstawiania przedmiotów i impresjonistycznego utrwalenia chwili. Dla nich najważniejsze było pokazanie podstawowych znaczeń za pomocą koloru i kształtu. Dokładność w przedstawieniu rzeczywistych obiektów również nie była teraz wymagana - najważniejsze było wyrażenie pomysłu.

W przypadku obrazu "Gwiaździsta noc" sam Van Gogh w żaden sposób nie wyjaśnił i nie zinterpretował swojego pomysłu. Krytycy sztuki uważają, że wielkie wirujące gwiazdy odnoszą się do uczuć religijnych: refleksji nad końcem życia, nad wiecznością. Należy zauważyć, że obraz został namalowany w przeddzień ostrego ataku Van Gogha w lipcu 1889 roku: być może pracował nad nim w stanie podwyższonej percepcji.

Miłośnicy twórczości Van Gogha mogą powiesić ten obraz we własnym wnętrzu - wystarczy zamówić kopię na płótnie pod tym linkiem: https://uwalls.pl/obrazy-reprodukcja-gwiazdzista-noc-46201/ . Metoda druku cyfrowego pozwala na dokładne odwzorowanie najmniejszych szczegółów, a koszt takiego obrazu wynosi mniej, niż bilet do muzeum.

"Czarny kwadrat", 1915 r


Artysta

Kazimierz Malewicz urodził się w Kijowie, lecz z pochodzenia był Polakiem. Malowaniem zainteresował się już jako dziecko, swój pierwszy wielkoformatowy obraz namalował w wieku 16 lat. Dwukrotnie próbował wstąpić do Moskiewskiej Szkoły Malarstwa, Rzeźby i Architektury i dwukrotnie mu odmówiono.

Malewicz stworzył wyjątkowy nurt w abstrakcjonizmie - suprematyzm. Był zaangażowany w rozwój teoretycznych podstaw tego ruchu, pisał dzieła filozoficzne, uczył malarstwa.

Historia

Idea tego obrazu i ogólnie suprematyzmu jako nurtu pojawiła się w grudniu 1913 roku. Następnie Kazimierz Malewicz narysował szkice scenerii do futurystycznej opery, w której przedstawił czarny kwadrat jako przeciwieństwo koła słonecznego. Później Malewicz namalował Czarny kwadrat w 1915 roku wraz z innymi obrazami na futurystyczną wystawę. Sam artysta datował obraz na rok 1913 i nazwał je "podstawowym elementem suprematystycznym". Za datę powstania płótna uważał rok pojawienia się pomysłu.

Prostota obrazu oddawała jego istotę  - "Czarny kwadrat" oznaczał nowy kamień milowy w malarstwie, punkt wyjścia, "zero form". Wraz z tym płótnem Malewicz namalował także "Czarny krąg" i "Czarny krzyż", które również stanowiły podstawę systemu suprematystycznego.

Styl

Suprematyzm wyłonił się z abstrakcjonizmu i był próbą ostatecznego oderwania się od obiektywizmu. Zdaniem Malewicza czerpanie z natury jest równie prymitywne jak rysunki naskalne.

Suprematyzm dążył do zrównania artysty z naturą: zarówno twórca, jak i natura nie kopiują, ale tworzą od podstaw. Głównymi narzędziami artysty stał się kolor i najprostsze geometryczne kształty.


"Dziewczyna z brzoskwiniami", 1887


Artysta

Valentin Serov urodził się w Petersburgu w rodzinie kompozytorów. Od najmłodszych lat wykazywał talent do malowania. Pierwszym nauczycielem Serova był Ilya Repin, który zauważył u swojego ucznia wielką pasję.

Serow, utalentowany portrecista, namalował wielu znanych artystów i kompozytorów, a także cesarza Aleksandra III z rodziną oraz cesarza Mikołaja II. Sierow do ostatnich lat życia był wykładowcą w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury,  był członkiem Rady Galerii Trietiakowskiej.

Historia

Serow namalował "Dziewczynę z brzoskwiniami" w posiadłości Mamontowów, w której często bywał: po raz pierwszy zabrała go tam matka, gdy miał 10 lat. Artysta przez wiele lat regularnie spędzał tam czas i był bliskim przyjacielem rodziny. Obraz przedstawia jedenastoletnią Verę Mamontovą, córkę właściciela posiadłości. Tego dnia wszyscy goście zjedli obiad i wyszli z jadalni, pozostawiając Verę i Serova samych. Vera podekscytowana opowiadała coś artyście, z którym się przyjaźniła. Valentin, będąc wrażliwym malarzem, uchwycił dziecięcą spontaniczność Very i poprosił ją, by pozowała mu do obrazu.

W rezultacie Serov malował ten znany obraz przez ponad miesiąc. "Wszystko, do czego dążyłem, to świeżość, ta szczególna świeżość, którą zawsze czujesz w naturze i której zazwyczaj nie widać na obrazach. Malowałem ponad miesiąc i torturowałem ją, biedną, prawie do śmierci, tak bardzo chciałem zachować świeżość obrazu wraz z pełną spójnością  - tak jak u starych mistrzów pędzla"- mówił później artysta o tamtym okresie.

Styl

Portrety Sierowa odnoszą się do rosyjskiego impresjonizmu. Inspiracją dla tego stylu był rozkwitający wówczas francuski impresjonizm, charakteryzujący się dynamizmem i niekompletnością malunki, jakby wykonanego "w biegu".

Jednak rosyjski impresjonizm odzwierciedlał cechy narodowe: regularność i sensowność -  wieś nie nadążała za europejskim tempem życia. Vera Mamontova na portrecie siedzi rozluźniona przy stole - tylko rumieniec na jej policzkach wskazuje na dziecięca żywość dziewczynki.

"Dziewczyna z perłą", 1665


Artysta

Jan Vermeer urodził się i całe życie mieszkał w Holandii. Należy do przedstawicieli "złotego wieku" malarstwa holenderskiego i dorównuje Rembrandtowi. Niewiele wiadomo o życiu artysty, wiemy tylko, że miał dobrą szkołę malarską: w wieku 21 lat został przyjęty do cechu św. Łukasza, co było niemożliwe bez sześcioletniego przeszkolenia w warsztacie uznanego malarza. Vermeer był później dwukrotnie kierownikiem gildii.

Artysta za życia odniósł sukces, miał autorytet i sprzedawał swoje obrazy za pokaźne sumy. Portrecista malował nie więcej niż dwie prace rocznie. W tej chwili znane są 34 oryginały.

Historia

Historia obrazu "Dziewczyna z perłą" jest spowita tajemnicą. Data stworzenia obrazu wskazana jest mało precyzyjnie, ponieważ sam Vermeer tego nie ujął. Naukowcy wciąż nie wiedzą, kto jest przedstawiony na zdjęciu: według jednej z teorii Jan Vermeer sportretował swoją córkę Marię, która miała wówczas około 12 lat. Tę teorię wspiera zaskakująco bezpośrednie i odważne spojrzenie dziewczyny, która wydawałaby się dobrze znać artystę.

Według innej wersji, dziewczyna na portrecie nie jest konkretną osobą, ale swobodną twórczością artysty, tronie - anonimowym portretem z wyobraźni. Teorię tę potwierdza inwentaryzacja majątku po śmierci Vermeera, w której zaznaczono "dwa tronie w stylu tureckim" - równie dobrze może chodzić o egzotyczny turban na głowie dziewczyny.

Styl

Obraz "Dziewczyna z perłą" nawiązuje do baroku. Świadczy o tym bogactwo, nasycenie kolorów i kontrast, który nadaje portretowi przestrzenność. Artysta po mistrzowsku odwzorował światło na skórze, podkreślając je kontrastowym ciemnym tłem. Blask w oczach i na ustach dziewczyny, która patrzy jakby gdzieś za plecy widza, wygląda naturalnie.

“Dziewczyna z perłą" może zdobić wnętrze Twojego domu - wydruk na płótnie pozwala stworzyć wyjątkowo dokładną jego kopię. Zobacz tutaj, jak proste i przyjemne może być  obcowanie ze sztuką: https://uwalls.pl/obrazy-reprodukcja-dziewczyna-z-perla-46247/ 

“Trwałość pamięci", 1931


Artysta

Obraz został namalowany przez hiszpańskiego surrealistę Salvadora Dali. Od dzieciństwa był ekscentryczny i przyciągał uwagę otaczających. Przez 85 lat stworzył około 1500 prac, w tym obrazy surrealistyczne, ilustracje, rzeźby.

Salvador Dali był sławny za swojego życia. Jest autorem kilku autobiograficznych książek i scenariuszy, zaprojektował logo "Chupa-Chups", współpracował z Waltem Disneyem nad animacją "Destino" i współtworzył filmy Luisa Buñuela i Alfreda Hitchcocka. Dali stworzył także 44 posągi z brązu w swoim domu w Port Ligat. Artysta inspirował się głównie swoimi marzeniami, introspekcją i teoriami Freuda.

Historia

"Trwałość pamięci" to małe płótno, które Salvador Dali stworzył w ciągu zaledwie kilku godzin, podczas gdy jego żona Gala była z przyjaciółmi w kinie. Sam artysta z nimi nie poszedł, powołując się na migrenę. Początkowo Dali malował przylądek Creus, ale tego dnia spojrzał na obraz i zdał sobie sprawę, że płótno nie ma żadnej idei, głębszego sensu. Artysta zasnął i przed nim pojawił się obraz miękkiego zegara, wypływającego z zaschniętej gałązki oliwnej. Sam Dali mówi, że miękki ser camembert, który jedli dzień wcześniej, przywodził mu na myśl obrazy "płynącego czasu".

Ten mały obraz miał bardzo osobistą wartość dla artysty. Później Dali wspominał, jak pokazał obraz Gali: "Patrzyłem, oglądała płótno, i jak czarujące zaskoczenie odbijało się na jej twarzy. W ten sposób upewniłem się, że obraz jest efektowny, bo Gala nigdy się nie myli. "

Styl

"Trwałość pamięci" odnosi się do surrealizmu. Miękki zegar wyraża główną ideę, która olśniła Dalego - ideę względności czasu i jego nieliniowości. Godziny płyną w różnych kierunkach, pokazując, jak łatwo można wrócić do przeszłości lub wpłynąć na przyszłość. Artysta zdawał sobie sprawę z kruchości i sztuczności zwykłego rozumienia czasu, czego dowodem jest przedstawiony na obrazie "twardy" zegar, zjadany przez mrówki, który symbolizuje skończoność, śmiertelność i rozkład.

Jednak pojęcie czasu nie jest całkowicie zniszczone - potwierdza to motyw jaja, leżącego na brzegu, a także lustra, które wydaje się łączyć morze i niebo. W oczach artysty czas jest sprzeczny i względny, ale jednocześnie może nadal istnieć i tworzyć płótno świata.

Podsumowanie

Sztuka w naszym codziennym otoczeniu rozwija wrażliwość na piękno i pomaga zachować wewnętrzną równowagę. Jest to część arteterapii, która ma zbawienny wpływ na nasze zdrowie. Otaczanie się pięknem w dzisiejszych czasach jest nie tylko wskazane, lecz także wyjątkowo dostępne dla każdego - piękne obrazy można zamówić bez wychodzenia z domu. Mniej lub bardziej znane obrazy można znaleźć i wybrać tutaj: https://uwalls.pl/obrazy-reprodukcje/